رویابین ها

اسطوره ای به نام مارلون براندو

<IMG style="WIDTH: 522px; HEIGHT: 703px" height=649 alt="" hspace=0 src="http://i2.tinypic.com/20axx6v.jpg" width=800 align=textTop border=0>

به مناسبت سال روزمرگ مارلون براندو بازیگر اسطوره ای تاریخ سینما سعی کردیم چند سطری را به او اختصاص دهیم با اینکه معترفیم مطالب بی شماری در باره او نوشته شده است؛ اما اسم مارلون براندو به اندازه کافی وسوسه ایجاد می کند که یک بار دیگر هم چیزی از او گفته شود... آمار و ارقام را تکرار نخواهیم کرد ؛گذری می کنیم به هنر بازی او با نگاه به چند فیلمش ...
 انگار جوان عاصی آمده بود تا از همان ابتدا همه قوانین حتمی را به هم بریزد... بی پروا و جسور بود و دراجرای نقش هایش بسیار پرانرژی. نیروی فوق العاده ای از همان ابتدا اورا ممتاز و ویژه ساخت. می گویند بازیگری در سینما با ورود مارلون براندو عرصه جدیدی یافت به طوری که گروهی سینما را به قبل و بعد از او تقسیم می کنند... الیا کازان به استعدادمرد هزار چهره پی برده بود و می دانست او استعداد های غریزی فراتر از آموخته هایش دارد و نقش مهاجر لهستانی فیلمش را به او سپرد ...
<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p> 
اتوبوسی به نام هوس دومین فیلم سینمایی براندو بود او قبل از این در فیلم مردان هنر خود را به نمایش گذاشته بود و از همان زمان حیرت همه به خصوص بازیگران هم عصر خود را برانگیخته بود اما با بازی در نقش استنلی کوالسکی به اوج رسید.<o:p></o:p>
کوالسکی یک انسان حیوان صفت به تمامی معنا بود با رفتاری خشن، بی ملاحظه و بی نزاکت اما به همان اندازه جذاب !<o:p></o:p>
او این شخصیت را بعد و عمق بخشیده بودبه طوری که چند ویژگی را یک جا در استلی کوالسکی می دیدیم براندو از نوشته ی روی کاغذ فراتر رفت و ناگفته هایی از شخصیت در آورده بود که به سختی می شد تصور کرد درمتن وجود داشته ...به نظر می رسد اگر کوالسکی از حد حیوانی وحشی که احساسات ظریف و شاعرانه ی زنان را لگد مال می کند ، پیش تر نمی رفت بازهم برای جالب بودن نقش کافی بود، اما براندو ویزگیی تازه ای به این شخصیت بخشیده بود ؛ یک هوشمندی غریزی ، شوخ طبعی شیطانی و تمایلی شدید که حاکی از سردرگمی خشونت آمیز او در برابر بلانش (ویوین لی) بی پناه و ویران شده بود.<o:p></o:p>
تمام این ویژگی ها به ما می فهماند استلای مهربان ومتشخص چه طور اسیرش شده است ...و گاهی یواشکی به استلا حق می دهیم !
<o:p></o:p> 
براندو به شکل عجیب و خیره کننده ای مردانه به چشم می آمد چنان که پیداست خودش هم از این موضوع بدش نمی آمد ...گره ای که در ابرو به خود می گرفت به او چهره ای هوشمند و زیرک می بخشید.<o:p></o:p>
تبهکاری بر بارندازهای نیویورک مسلط شده و کارگران را همه گونه استثمار می کند...یکی از نوچه هایش به قصد نابود کردن او و تشکیلاتش به پا می خیزد ؛ او کسی نیست جز تری مالوی با بازی مارلون براندو مشت زنی که حالا به یک آدم بی سر و پا تبدیل شده...حالا جوان عاصی قصد طغیان دارد علیه هرچه تا به حال داشته و علیه خودش هم ...و درد خود را به زبان می آورد " وای چارلی وای چارلی تو نمی فهمی من می تونستم کلاس داشته باشم می تونستم یه حریف قدر باشم می تونستم به جای احمق کودنی که الان هستم واسه خودم کسی باشم " و او می خواهد همچنان مدعی باقی بماند. و توی صف ماندن کار اونیست .<o:p></o:p>
این جوان عاصی در بارنداز اولین اسکار را برای براندو بعد از 4 سال نامزدی پیاپی به ارمغان آورد.<o:p></o:p>
دید معترض براندو به زندگی روزمره، تجربه ها وکارهنری اش باعث می شد چیزی از خود ارائه دهد که باعث پدیدار شدن نگاه تحسین برانگیز تماشاگران در همه ی دوران بازیگری اش باشد .
<o:p></o:p> 
نقش آفرینی باشکوه او به نقش دن ویتو کورلئونه ریس پا به سن گذاشته ی مافیا یکی از بزرگترین و مرموزترین شخصیت های تاریخ سینما را آفرید...نقش پیرمردی خونسرد که رهبری دو نسل خانواده ی مافیا را به عهده داردبه مارلون براندو که چند سالی بود از آن موفقیت های گذشته فاصله گرفته بود؛ فرصتی داد که خود را در قالب نقشی متفاوت با گریمی متفاوت بیش از پیش تثبیت کند و دومین اسکارش را هم برای ایفای این نقش در پدرخوانده گرفت . براندو نوعی صدای خش دار به خود گرفته بود که این وقار و سنگینی دن ویتو را بیشتر می کرد. 
<o:p></o:p> 
ریس مقتدر جنایتکاران به رغم بی رحمی فراوانش و وحشتی که می آفریداز مهر و شفقت هم بی بهره نبود .نوعی درک عمیق سیاسی هم در او وجود داشت چیزی که حتی ماریو پوزو در رمانش آن را پیش بینی نکرده بود .کورلئونه یک شخصیت ساده فیلم های گنگستری نیست بلکه بزرگ خانواده ای است که زندگی خانوادگی اش را از طریق جنایت و تبهکاری می گذراند ! <o:p></o:p>
بازی چند لایه براندو همیشه این امکان را به او می دادکه دستش را برای تماشاگران بسته نگه دارد این ویژگی جذابیت او را دوچندان می کرد. او به طور غریزی بازیگر بود چیزی که در هیچ استودیوی فیلم سازی نمی توان پیدا کرد.
<o:p> </o:p>
 ساسا

Link ||| کلیک خورده در سه شنبه 27 تیر1385ساعت 23:43 _ سناریست مینا و ساسا

پیوندها

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

دوستان رویابین